a voz da água

Recordação da Holanda

Pensando na Holanda
vejo rios vastos
que lentamente atravessam
planícies sem fim,
fileiras de álamos
inconcebivelmente finos
erguem-se feito plumas
altas no horizonte;
e, submersas na imensidão,
fazendas
espalhadas pelos campos,
aglomerados de árvores, aldeias,
torres recortadas,
igrejas e olmos,
tudo em sublime encadeamento.
O céu suspende-se baixo
e o sol é lentamente
sufocado por vapores
de cores desbotadas
e em todas as regiões
a voz da água
com seus desastres sem fim
é acatada e temida.

(Hendrik Marsman, tradução minha)


Original

Herinnering aan Holland

Denkend aan Holland
zie ik breede rivieren
traag door oneindig
laagland gaan,
rijen ondenkbaar
ijle populieren
als hooge pluimen
aan den einder staan;
en in de geweldige
ruimte verzonken
de boerderijen
verspreid door het land,
boomgroepen, dorpen
geknotte torens,
kerken en olmen,
in een grootsch verband.
De lucht hangt er laag
en de zon wordt er langzaam
in grijze veelkleurige
dampen gesmoord,
en in alle gewesten
wordt de stem van het water
met zijn eeuwige rampen
gevreesd en gehoord.”

(Hendrik Marsman,Verzamelde gedichten, 1938)

Anúncios